Obowiązki dalszych użytkowników wynikające z rozporządzenia REACH i CLP

Streszczenie

Dalsi użytkownicy odgrywają ogromną rolę w łańcuchu dostaw. Mają szereg obowiązków wynikających z rozporządzenia REACH i CLP. Jeśli jesteś dalszym użytkownikiem zapoznaj się ze swymi obowiązkami, gdyż nie dopełnienie tych obowiązków pociąga prawne konsekwencje.

Dalszymi użytkownikami są przedsiębiorstwa lub osoby fizyczne z Unii Europejskiej / Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które używają substancji, w jej postaci własnej lub jako składnik mieszaniny, w prowadzonej przez siebie działalności przemysłowej lub działalności zawodowej. Dalsi użytkownicy mogą stosować chemikalia do syntezy, do przygotowania mieszanin, do produkcji wyrobów, do ponownego odzyskania lub czyszczenia. Dalszymi użytkownikami są również pracownicy zakładów lub warsztatów oraz usługodawcy stosujący chemikalia. Dalszymi użytkownikami są podmioty tworzące receptury: farb, klejów i środków czyszczących, płynu do spryskiwaczy, kosmetyków, powłok i tuszów, smarów, środków czyszczących, rozpuszczalników i odczynników chemicznych. Przykładem dalszego użytkownika jest malarz, lakiernik, sprzątaczka, producenci wyrobów: odzieży, płyt kartonowo-gipsowych, śrub, mebli, urządzeń gospodarstwa domowego, pojazdów. Dystrybutorzy, którzy jedynie przechowują i rozprowadzają produkt chemiczny, nie są dalszymi użytkownikami, jednak mają oni obowiązki w zakresie przepływu informacji w ramach łańcucha dostaw. Jeżeli na przykład zetkną się z produktem chemicznym w ramach jego przenoszenia lub rozcieńczania, stają się dalszymi użytkownikami. Konsumenci używający chemikaliów nie są dalszymi użytkownikami.

 Obowiązki wynikające z rozporządzenia REACH

Dalszy użytkownik może dostarczać informacje, aby pomóc w przygotowaniu rejestracji. Każdy wytwórca lub importer wyrobów (uważany za dalszego użytkownika) przedkłada Agencji dokumenty rejestracyjne każdej substancji zawartej w tych wyrobach, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

  1. a) substancja jest obecna w tych wyrobach w ilości stanowiącej łącznie ponad 1 tonę rocznie na wytwórcę lub importera;
  2. b) zamierzone jest uwolnienie substancji podczas normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunków stosowania.

Przedłożenie dokumentów rejestracyjnych łączy się z wniesieniem opłaty.

Gdy nie jest spełniony choć jeden warunek opisany powyżej np. substancja uwalnia się w sposób niezamierzony dalszy użytkownik nie ma obowiązków wynikających z rejestracji,

Wymagania dotyczące dokumentacji rejestracyjnej są w zasadzie takie same, jak dla producentów i importerów substancji. Jeśli jednak jako część takiej dokumentacji wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego (w przypadku produkcji lub importu w ilość >10 t/rok), a substancja jest klasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie lub substancja PBT/vPvB, producent/importer wyrobu musi uwzględnić w ocenie narażenia i charakterystyce ryzyka jedynie okres użytkowania wyrobu i jego usuwanie. W praktyce często dalszy użytkownik ma problem ze stwierdzeniem czy jest to już zamierzone uwalnianie dlatego  następujące przypadki ilustrują sytuacje, kiedy uwalniania substancji z wyrobu nie uważa się za zamierzone uwalnianie:

  • Uwalnianie ma miejsce podczas przetwarzania półgotowego wyrobu, tj. przed wprowadzeniem gotowego wyrobu do obrotu. Przykład: do tkaniny dodawana jest klejonka, aby ułatwić jej obróbkę, przy czym klejonka ta jest następnie uwalniana podczas dalszej obróbki tkaniny na mokro.
  • Uwalnianie ma miejsce w trakcie używania lub konserwacji wyrobu, przy czym uwalniane substancje nie uczestniczą w funkcji wyrobu. Przykład: pranie ubrań przez konsumenta, w ramach którego w kilku cyklach prania usuwane są pozostałości różnych środków chemicznych (barwników, zmiękczaczy, krochmalu itp.).
  • Uwalnianie substancji jest niedającym się uniknąć skutkiem ubocznym działania wyrobu, ale uwalnianie nie przyczynia się do funkcjonowania wyrobu. Przykłady: zużywanie materiałów w warunkach silnego tarcia, np. okładzin hamulcowych, opon, wyciekanie smaru używanego do zmniejszenia tarcia między dwiema ruchomymi częściami.
  • Uwalnianie substancji powstających w dowolnego rodzaju reakcjach chemicznych. Przykład: uwalnianie ozonu przez kserokopiarki, uwalnianie produktów spalania z palących się wyrobów.
  • Uwolnienie spowodowane niewłaściwym stosowaniem wyrobu, tj. niezgodnie z instrukcjami producenta. Przykład: uwalnianie z narzędzia stosowanego przez konsumenta (np. intensywnie przez długi czas) w sposób sprzeczny z zaleceniami dotyczącymi czasu użycia, zawartymi w instrukcji użycia.
  • Uwalnianie w wyniku wypadku. Przykład: uwolnienie substancji z termometru, który spadł i potłukł się

Rejestracja substancji w wyrobie nie jest wymagana w przypadku, gdy substancja została już zarejestrowana dla danego zastosowania lub obejmują ją zwolnienia na mocy załącznika IV, V, i artykułu II rozporządzenia REACH (rejestracja nie dotyczy wyrobów medycznych, żywności, pasz, dodatków do żywności).

Dalszy użytkownik – producent lub importer wyrobu  ma obowiązek zgłaszania substancji z listy kandydackiej obecnych w wyrobach. Lista kandydacka zawiera substancje wzbudzające szczególne obawy  Substancje te mogą wywierać bardzo poważne i często nieodwracalne skutki dla zdrowia człowieka i środowiska.. Są to substancje rakotwórcze, mutagenne wpływające na rozrodczość, substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT) oraz – substancje bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB)

Obowiązek zgłaszania ciążący na importerach i producentach wyrobów na podstawie art.7 ust. 2 rozporządzenia REACH i służy temu, aby ECHA i właściwe organy państw członkowskich otrzymywały informacje na temat obecności substancji z listy kandydackiej w wyrobach. W ten sposób ECHA przyczynia się do rozpowszechniania ogólnodostępnych informacji na temat zawartości substancji z listy kandydackiej w wyrobach. Powinno to również zachęcić uczestników łańcucha dostaw do wypełniania ich obowiązków prawnych w zakresie przekazywania odpowiednich informacji na temat bezpiecznego stosowania wyrobów. Zgłoszenie substancji w wyrobach przez wytwórców i importerów wyrobów jest wymagane, kiedy spełnione są wszystkie następujące warunki z art. 7 ust. 2:

  • Substancja jest umieszczona na liście kandydackiej substancji wymagających zezwolenia oraz • Substancja jest obecna w produkowanych/importowanych wyrobach w stężeniu przekraczającym 0,1% wagowo; oraz
  • Łączna ilość substancji obecnej we wszystkich produkowanych lub importowanych wyrobach zawierających ponad 0,1% wagowo substancji przekracza 1 tonę rocznie na jednego uczestnika; oraz
  • Nie mają zastosowania zwolnienia. Zwolenie dotyczy sytuacji, gdy wytwórca lub importer może wykluczyć narażenie ludzi lub środowiska podczas normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunków stosowania, w tym usuwania. W takich przypadkach wytwórca lub importer dostarcza odbiorcy wyrobu stosowne instrukcje.

Zgłoszenie substancji SVHC w wyrobach obejmuje dane identyfikujące substancję, wytwórcę, dane kontaktowe, numer rejestracji, klasyfikacje substancji, krótki opis zastosowania substancji, zakres wielkości obrotu substancji. Zgłoszenie jest bezpłatne i należy dokonać je w terminie 6 miesięcy od umieszczenia substancji na liście kandydackiej. Dostawca wyrobu zawierającego w stężeniu powyżej 0,1 % wag. substancję SVHC przekazuje odbiorcy wyrobu wystarczające informacje, którymi dysponuje, pozwalające na bezpieczne stosowanie wyrobu, a przynajmniej nazwę substancji. Na żądanie konsumenta dostawca wyrobu zawierającego w stężeniu powyżej 0,1 % wag. substancję SVHC przekazuje odbiorcy wyrobu wystarczające informacje, którymi dysponuje, pozwalające na bezpieczne stosowanie wyrobu, a przynajmniej nazwę substancji. Odpowiednie informacje przekazywane są bezpłatnie w terminie 45 dni od otrzymania stosowanego żądania. Dalsi użytkownicy odgrywają kluczową rolę w promowaniu bezpiecznego stosowania chemikaliów, poprzez bezpieczne stosowanie w ich własnym zakładzie oraz poprzez przekazywanie odpowiednich informacji zarówno swoim dostawcom, jak i klientom. Unijni producenci i importerzy wyrobów oraz wszyscy uczestnicy łańcucha dostaw muszą przekazywać kolejnym ogniwom łańcucha dostaw informacje na temat obecności substancji z listy kandydackiej (powyżej 0,1% wag.), aby umożliwić bezpieczne stosowanie wyrobów wprowadzanych przez nich do obrotu.

W przypadku gdy substancja z listy kandydackiej trafia do załącznika XIV wymagane jest   zezwolenia na jej dalsze stosowanie chyba że substancja jest zwolniona z takiego obowiązku. Zezwolenie nie jest wymagane jeśli: substancja jest stosowana tylko do celów badawczo rozwojowych, w środkach ochrony roślin, w produktach biobójczych, jako paliwa silnikowe, lub w produktach kosmetycznych, w materiałach przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi. Przepisów tych nie stosuje się również gdy taka substancja jest w mieszaninie  w stężeniu poniżej stężenia granicznego równego 0,1 % wag.

W przypadku gdy producent lub importer nie ubiega się o zezwolenie dalszy użytkownik może składać wniosek o zezwolenie na stosowanie substancji. W przypadku otrzymania zezwolenia dalsi użytkownicy substancji objętej zezwoleniem zgłaszają ten fakt do ECHA w ciągu trzech miesięcy od pierwszej dostawy substancji. ECHA prowadzi rejestr zgłoszeń dalszych użytkowników i udziela dostępu do rejestru właściwym organom państw członkowskich. Należy również umieszczać na etykiecie substancji numer zezwolenia przed wprowadzeniem do obrotu. Nieprzestrzeganie tego przepisu jak i nie zgłoszenie do ECHA stosowanej substancji wymagającej zezwolenia skutkuje karą grzywny.

W przypadku nieprzestrzegania warunków ograniczeń dotyczących produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania substancji w postaci własnej, jako składnika mieszaniny lub w wyrobie w stosunku do której w załączniku XVII zostało określone ograniczenie dalszy użytkownik podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do 2 lat.

Komunikacja w łańcuchu dostaw jest zatem najważniejszym i najskuteczniejszym sposobem gromadzenia informacji potrzebnych do określenia i wypełnienia obowiązków wynikających z rozporządzenia REACH. Obowiązek przekazywania informacji w górę i w dół łańcucha dostawy pozostaje w mocy, niezależnie od ilości substancji produkowanej, importowanej lub wykorzystywanej. Dostawca substancji lub mieszaniny dostarcza odbiorcy substancji lub  mieszaniny kartę charakterystyki:

  • w przypadku gdy substancja lub mieszanina są zaklasyfikowane jako niebezpieczne
  • w przypadku gdy substancja jest trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna (PBT) lub bardzo trwała i wykazująca bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB)
  • w przypadku gdy substancja znajduje się na liście kandydackiej substancji mogących zostać włączonych do załącznika XIV.

Dostawca dostarcza odbiorcy na jego żądanie kartę charakterystyki, jeżeli mieszanina nie spełnia kryteriów klasyfikacji jako niebezpieczny, ale zawiera:

  • co najmniej 1% wag lub co najmniej 0,2% obj. (gazy) substancję, która stwarza zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub środowiska
  • w stężeniach wynoszących osobno co najmniej 0,1 % wag. w przypadku mieszanin niewystępujących w postaci gazu przynajmniej jedną substancję, która jest rakotwórcza kategorii 2 lub działa szkodliwie na rozrodczość kategorii 1A, 1B i 2, działa uczulająco na skórę, kategorii 1, lub działa uczulająco na drogi oddechowe, kategorii 1, lub ma wpływ na laktację lub oddziałuje szkodliwie na dzieci karmione piersią lub jest trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna (PBT) lub bardzo trwała i wykazująca bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB) lub która została umieszczona na liście kandydackiej
  • substancję, w przypadku której zostały określone we Wspólnocie najwyższe dopuszczalne stężenia w środowisku pracy

Dostawca, który nie sporządza lub nie dostarcza wymaganej karty charakterystyki lub jej nie aktualizuje podlega karze grzywny.

Każdy dostawca substancji, w jej postaci własnej lub jako składnika mieszanin, który nie musi dostarczać karty charakterystyki, przekazuje odbiorcy następujące informacje:

  • numery rejestracji,
  • informacje o tym, czy substancja wymaga zezwolenia
  • szczegóły dotyczące każdego przypadku zastosowania ograniczenia,
  • wszelkie inne dostępne i stosowne informacje dotyczące substancji niezbędne do umożliwienia określenia i zastosowania odpowiednich środków kontroli ryzyka.

Dalsi użytkownicy mają szereg obowiązków na mocy REACH i podlegają również szeregowi innych przepisów, w tym prawodawstwa dotyczącego środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa bazującego na przepisach krajowych wdrażających dyrektywy europejskie.

Jeśli jesteś dalszym użytkownikiem i używasz niebezpiecznych substancji rejestrowanych na mocy REACH w ilości większej niż 10 ton/rok, twój dostawca powinien ci przekazać rozszerzoną kartę charakterystyki zawierającą scenariusze narażenia. Scenariusze narażenia są jedną z najważniejszych innowacji wprowadzonych przez rozporządzenie REACH i mają na celu wspieranie bezpiecznego stosowania substancji. Scenariusze obejmują warunki bezpiecznego stosowania (tj. warunki eksploatacji i środki zarządzania ryzykiem), które muszą być przestrzegane w trakcie stosowania rozpatrywanych substancji w produkcji, w przemyśle, w działalności zawodowej i w celach konsumpcyjnych oraz w okresie używania artykułów. Co najważniejsze, scenariusz narażenia opisuje, w jaki sposób producent lub importer kontroluje lub zaleca dalszym użytkownikom kontrolowanie narażenia ludzi i środowiska na działanie substancji, dla zapewnienia bezpiecznego ich stosowania.

Gdy dalszy użytkownik otrzymuje rozszerzoną kartę charakterystyki z numerem rejestracyjnym substancji, musi ustalić, czy jego zastosowanie jest ujęte w scenariuszu narażenia,

Jeżeli zastosowania/warunki stosowania nie są ujęte w żadnym ze scenariuszy narażenia otrzymanych od dostawcy, dalszy użytkownik może

  • poprosić swojego dostawcę o ujęcie swoich zastosowań/warunków stosowania w raporcie bezpieczeństwa chemicznego oraz o przekazanie odpowiedniego scenariusza narażenia.
  • lub znaleźć innego dostawcę, który może dostarczyć substancję z karta charakterystyki i scenariuszem narażenia obejmującymi te zastosowania.
  • przeprowadzić własną ocenę bezpieczeństwa chemicznego i przygotować własny raport bezpieczeństwa chemicznego dalszego użytkownika (DU CSR) w odniesieniu do twoich zastosowań i warunków stosowania, chyba że obowiązują wyjątki.

Są to następujące sytuacje:

  • Dla danej substancji nie jest wymagana karta charakterystyki. Powodem może być na przykład to, że nie jest ona sklasyfikowana jako niebezpieczna.
  • Dla danej substancji nie jest wymagany raport bezpieczeństwa chemicznego. Powodem może być na przykład to, że zarejestrowana wielkość obrotu wynosi mniej niż 10 ton.
  • Stężenie substancji w mieszaninie jest poniżej poziomu, dla którego wymaga się sporządzenia raportu bezpieczeństwa chemicznego (przypadek ten odpowiada zazwyczaj wartościom progowym klasyfikacji i jest określony w art. 14 ust. 2 rozporządzenia REACH).
  • Dalsi użytkownicy stosują substancję w całkowitej ilości mniejszej niż 1 tona rocznie.
  • Dalsi użytkownicy stosują daną substancję do badań dotyczących produktów i procesu produkcji oraz ich rozwoju (PPORD). Jeżeli zastosowanie ma jedna z dwóch ostatnich sytuacji, dalszy użytkownik musi powiadomić ECHA o zwolnieniu

Dalsi użytkownicy aktualizują swe raporty bezpieczeństwa chemicznego i przechowują gotowe do udostępnienia.

Dalsi użytkownicy muszą powiadamiać ECHA o nieuwzględnionych zastosowaniach (nieodpowiadających warunkom opisanym w scenariuszu narażenia przekazanym przez dostawcę) w terminie sześciu miesięcy od otrzymania karty charakterystyki dotyczącej zarejestrowanej substancji, jeżeli:

  • sporządzają raport bezpieczeństwa chemicznego dalszego użytkownika (DU CSR), a szczególne zastosowanie obejmuje ilość większą niż 1 tona rocznie.
  • są zwolnieni z obowiązku sporządzania DU CSR, ponieważ stosują substancję lub mieszaninę w całkowitej ilości mniejszej niż 1 tona rocznie.
  • są zwolnieni z obowiązku sporządzania DU CSR, ponieważ stosują substancję do badań dotyczących produktów i procesu produkcji oraz ich rozwoju (PPORD).

Powiadomienie zawiera zwięzły ogólny opis zastosowania dalszego użytkownika i warunków stosowania. Powinno również zawierać wniosek w sprawie badań, jeżeli uznano, że konieczne są badania na zwierzętach kręgowych.

Dalszy użytkownik,  który w określonych terminach nie sporządza lub nie aktualizuje wymaganego raportu bezpieczeństwa chemicznego, który w określonych terminach nie przekazuje do Agencji wymaganych informacji,  podlega karze grzywny.

Obowiązki wynikające z rozporządzenia CLP

Wytwórcy, importerzy lub dalsi użytkownicy muszą sami sklasyfikować i oznakować substancje stwarzające zagrożenie i ich mieszaniny, aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.

W przypadku zagrożeń budzących największe obawy (rakotwórczych, mutagennych, wpływających szkodliwie na rozrodczość i działających uczulająco na drogi oddechowe) oraz innych substancji rozpatrywanych indywidualnie, procedura klasyfikacji i oznakowania powinna być zharmonizowana w całej Unii Europejskiej, co zapewni odpowiednie zarządzanie ryzykiem. Można to osiągnąć dzięki zharmonizowanej klasyfikacji i oznakowaniu (CLH).

Klasyfikacje zharmonizowane zostały wymienione w załączniku VI do rozporządzenia CLP i powinny być stosowane przez wszystkich wytwórców, importerów lub dalszych użytkowników tych substancji oraz mieszanin zawierających te substancje. Wniosek o zharmonizowaną klasyfikację i oznakowanie substancji może przedłożyć ECHA właściwy organ państwa członkowskiego, jak również wytwórca, importer oraz dalszy użytkownik substancji. Może do tego dojść w trzech sytuacjach:

  • gdy dana substancja wpływa szkodliwie na rozrodczość lub działa uczulająco na drogi oddechowe;
  • gdy za uzasadnioną uznana zostanie konieczność zaklasyfikowania danej substancji na szczeblu UE do innych klas zagrożenia;
  • w celu dodania jednej lub większej liczby klas zagrożenia do obecnego wpisu.

Dalszy użytkownik ma obowiązek klasyfikować, oznakować i pakować substancje i mieszaniny zgodnie z przepisami CLP przed wprowadzeniem ich do obrotu. Istnieje jednak również możliwość posłużenia się klasyfikacją dla danej substancji lub mieszaniny ustaloną już, zgodnie z tytułem II CLP, przez innego uczestnika łańcucha dostaw, pod warunkiem, że nie zmienia się składu chemicznego tej substancji lub mieszaniny.

W przypadku dokonania zmiany składu chemicznego substancji lub mieszaniny wprowadzonej przez siebie do obrotu, należy dokonać klasyfikacji zgodnie z tytułem II CLP.

Należy podejmować wszelkie możliwe stosowne działania, aby uzyskać nowe informacje naukowe lub techniczne, które mogą mieć wpływ na klasyfikację substancji lub mieszanin wprowadzanych do obrotu. W przypadku uzyskania informacji, które można uznać za właściwe
i wiarygodne, należy bez nieuzasadnionej zwłoki dokonać nowej oceny stosownej klasyfikacji.

W przypadku dysponowania nowymi informacjami, które mogą prowadzić do zmiany elementów zharmonizowanej klasyfikacji i oznakowania substancji przedłożyć wniosek o zmianę klasyfikacji

Dalsi użytkownicy muszą powiadamiać ECHA, jeżeli ich klasyfikacja substancji różni się od klasyfikacji wszystkich ich dostawców. Powiadomienie musi nastąpić w terminie sześciu miesięcy od otrzymania karty charakterystyki dotyczącej zarejestrowanej substancji. (art. 38 ust. 4 rozporządzenia REACH)

Powiadomienie ECHA nie jest wymagane, jeżeli dalszy użytkownik stosuje substancję lub mieszaninę w całkowitej ilości mniejszej niż 1 tona rocznie, zgodnie z art. 38 ust. 5.

Substancję lub mieszaninę zawartą w opakowaniu producent, importer, dalszy użytkownik, dystrybutor powinien oznakować zgodnie z przepisami CLP:

  • jeżeli substancja lub sama mieszanina jest zaklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie
  • jeżeli jest to mieszanina zawierająca jedną lub więcej substancji zaklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenie w stężeniu wyższym niż to określone w części 2 załącznika II do CLP, nawet jeżeli sama mieszanina nie jest ogólnie zaklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie. W takim przypadku stosuje się oznakowanie uzupełniające

Dalsi użytkownicy aktualizują etykiety po każdej zmianie klasyfikacji i oznakowani i powinni  gromadzić i przechowywać do wglądu wszelkie informacje wymagane do celów klasyfikacji i oznakowania w ramach CLP przez okres co najmniej 10 lat po ostatniej dokonanej dostawie substancji lub mieszaniny.

Dalsi użytkownicy  otrzymują wiele informacji od swoich dostawców, powinni jednak sprawdzić etykiety i karty charakterystyki. Czy są aktualne. W rozporządzeniu nie podano przedziału czasowego, w jakim należy aktualizować KCH, ale musi ona zostać niezwłocznie zaktualizowana w przypadku pojawienia się istotnych nowych informacji lub w razie, gdy substancja podlega zezwoleniu lub ograniczeniom. Należy sprawdzić czy karta  jest kompletna i zawiera istotne informacje niezbędne do oceny ryzyka w miejscu pracy takie jak – informacje dotyczące klasyfikacji i oznakowania, dopuszczalne wartości narażenia zawodowego, środki kontroli narażenia (np. lokalna wentylacja wyciągowa), sposób bezpiecznego obchodzenia się z produktem i jego magazynowania, telefon alarmowy i środki pierwszej pomocy.

Reasumując

Jeśli jesteś DU to powinieneś sporządzić spis swoich substancji i zastosowań i przekazać informacje w dół i w górę łańcucha dostaw. Przybliżyć dostawcy swoje zastosowania i swój możliwy scenariusz narażenia. Zapytać swoich klientów o ich zastosowania,  pogłębić partnerskie relacje w swoim łańcuchu dostaw. Zastosować środki kontroli ryzyka. Sprawdzić, czy otrzymane karty charakterystyki obejmują zastosowania DU. Przechowywać całą dokumentację. Masz obowiązek zarejestrować substancję w wyrobie , gdy substancja się uwalnia w sposób zamierzony i jej ilość przekracza 1 tonę/rocznie. Powinieneś informować swoich odbiorców w o obecność substancji SVHVC jeśli jej ilość przekroczy 0,1%, zgłaszać substancję w wyrobach w pewnych przypadkach do ECHA. W ten sposób stajesz się narzędziem do zapewnienia ochrony zdrowia swoich pracowników ale i odbiorców oraz dbasz o środowisko w którym będą żyć następne pokolenia.

 

Literatura

Rola i obowiązki w systemie REACH dla DU Monika Wasiak-Gromek

https://echa.europa.eu/pl/regulations/reach/downstream-users

https://echa.europa.eu/pl/regulations/reach/downstream-users/about-downstream-users/downstream-user-roles-and-obligations

dr E. Rozpończyk-Jasińska          Konsultant ds. REACH i CLP